Zacząłem ostatnio używać bardzo fajny system do zdalnej kontroli zasilania urządzeń w szafie rackowej. Szczególnie użyteczne jest to w miejscu, gdzie dojazd zabiera trochę czasu a trzeba szybko zrestartować jakieś urządzenie przez wyłączenie zasilania. System zdalnego zasilania Tahoe 8216 GSM udostępnia kontrolę nad zasilanie urządzeń zarówno przez sieć LAN/WAN, jak i pozwala na kontrolę zasilania za pomocą telefonu, przez wysyłanie wiadomości SMS. Oprócz dostępnych 10 gniazdek na jednostce główniej, system umożliwia podłączenie 31 jednostek podrzędnych do pozwala na kontrolowania naprawdę dużej ilości urządzeń :) Oprócz tego urządzenie potrafi w oparciu o zdefiniowane watchdogi samodzielnie restartować wybrane urządzenia, które np. nie odpowiadają na ping przez 5 minut.
Więcej informacji o Tahoe 8216 GSM tutaj.
Przez SNMP urządzenie udostępnia kilka parametrów środowiskowych, takich jak: napięcie, pobór prądu i mocy, temperatura urządzenia i inne. Wszystkie informacje są dostępne w gałęzi enterprice OID:
.1.3.6.1.4.1.3600.4.2
oraz standardowym
.1.3.6.1
MIBy do urządzania są tutaj. MIB jest kompatybilny z firmware 1.4.2 rev.499
Co do monitorowania samego urządzenia to stworzyłem do Cacti template urządzenia Tahoe do monitorowania wspomnianych parametrów. Plik jest utworzony w wersji Cacti 0.8.8a.
cacti_host_template_tahoe_8216gsm.xml
Całość wygląda tak:
czwartek, 25 października 2012
poniedziałek, 15 października 2012
Cacti - jak zmienić hasło konta admin ?
Jeśli nie można dostać się na konto admina w Cacti, zostaje jedna droga - zmiana hasła w bazie MySql. Można zrobić to za pomocą np. PhpMyAdmin lub po prostu za pomocą CLI. Proste, łatwe i przyjemne :)
mysql -u root -pEnter password:
Welcome to the MySQL monitor. Commands end with ; or \g.
Your MySQL connection id is 4322
Server version: 5.1.63-0+squeeze1 (Debian)
Copyright (c) 2000, 2011, Oracle and/or its affiliates. All rights reserved.
Oracle is a registered trademark of Oracle Corporation and/or its
affiliates. Other names may be trademarks of their respective
owners.
Type 'help;' or '\h' for help. Type '\c' to clear the current input statement.
mysql> use cactimysql> update user_auth set password=MD5('Password') where username='admin';sobota, 18 sierpnia 2012
XenServer - dodawanie nowego lokalnego SR
Ostatnio musiałem dodać do XEN SERVER 6.0 dodatkowe dyski. Ale tu mała konsternacja, z XenCenter nie ma możliwości dodania nowego lokalnego storage, wyłącznie różne dyski sieciowe - NFS, iSCSI, FC itp. Można to jednak zrobić używając niezawodnej konsoli. Zatem po kolei co zrobić, aby dodać nowy dysk twardy jako Storage Repository.
1. Sprawdzamy zainstalowane dyski twarde
Disk /dev/sdb: 999.9 GB, 999989182464 bytes
3. Dodajemy storage repository
# xe sr-create host-uuid=a3fa9eea-21de-45f6-a89a-4e23b3010c68 content-type=user type=ext device-config:device=/dev/sdb shared=false name-label="Local Storage 2"
uuid ( RO) : d5175b5c-d042-aa49-ec90-1fcc6d2fc7a2
name-label ( RW): Local Storage 2
name-description ( RW):
host ( RO): mordor
type ( RO): lvm
content-type ( RO): user
1. Sprawdzamy zainstalowane dyski twarde
# fdisk -l
255 heads, 63 sectors/track, 121575 cylinders
Units = cylinders of 16065 * 512 = 8225280 bytes
uuid ( RO) : a3fa9eea-21de-45f6-a89a-4e23b3010c68
name-label ( RW): mordor
name-description ( RW): XenServer 6.0.0
Units = cylinders of 16065 * 512 = 8225280 bytes
2. Wyświetlamy UUID hosta XEN SERVER
# xe host-list
name-label ( RW): mordor
name-description ( RW): XenServer 6.0.0
3. Dodajemy storage repository
4. Teraz możemy sprawdzić czy nowy dysk jest widziany przez XEN SERVER
# xe sr-list
name-label ( RW): Local Storage 2
name-description ( RW):
host ( RO): mordor
type ( RO): lvm
content-type ( RO): user
poniedziałek, 23 lipca 2012
Nagios - monitorowanie kontrolera RAID 3WARE 9650SE
Z uwagi na budżet, nie używam "dużych" serwerów takich jak np. HP Proliant DL380 G7. Do wykorzystywanych przeze mnie funkcjonalności w zupełności wystarcza najmniejszy HP Proliant DL 120 G6 i G7. Niestety HP ograniczyło ich funkcjonalność przez zastosowanie kontrolera RAID SmartArray B110i SATA, który nie jest wspierany przez XenServer. Nie zależnie od ustawień w BIOSie maszyny, XenServer widzi dyski fizyczne a nie np. zestaw RAID1. Funkcjonalność serwera DL120 można poprawić przez zastosowanie kontrolera RAID 3Ware z rodziny 9560SE. Są ta bardzo zaawansowane kontrolery obsługujące od 4 do 24 dysków SATA i umożliwiające zbudowanie macierzy RAID praktycznie każdego poziomu z RAID6 włącznie. Mogą być one doposażone w moduł bateryjny służący do podtrzymania cache dyskowego w razie nagłej utraty zasilania, co zapobiega utracie danych przy trybie zapisu writeback cache. Niestety jest też dość znaczący minus. Normalnie serwer posiada moduł diagnostyczny i w razie awarii dysku na kieszeni wyświetlany jest alarm w postaci diody LED. Po zastosowaniu kontrolera nie mamy dostępu do tej funkcjonalności. Jest to prawdopodobnie do obejścia, ale wymaga ingerencji w okablowanie wewnętrzne serwera. Z pomocą do monitoringu stanu pracy macierzy, dysków i baterii przyszedł mi Nagios i plugin napisany przez Mariusa Heina z firmy Netways Gmbh a znaleziony na http://exchange.nagios.org. Marius ograniczył się do testowania wyłącznie zestawów RAID na lokalnej maszynie. Rozbudowałem ten plugin o możliwość monitorowania maszyny zdalnej, testowanie dysków fizycznych i baterii. Dzięki temu uzyskałem w pełni funkcjonalny monitoring stanu macierzy dyskowej w serwerach.
jak to działa???
Plugin jest napisany w Perlu, wykorzystuje protokół SSH do zdalnego wykonania programu na monitorowanym serwerze. Do logowania się na zdalnej maszynie użyłem kluczy RSA by nie było konieczności podawania hasła - opisane tutaj.
UWAGA: Skrypt używa konta roota dla dostępu do zdalnej maszyny - tak wiem jest to niebezpieczne, ale w posiadanym przeze mnie środowisku jest to nieistotne. Można przystosować skrypt do użycia z dowolnym użytkownikiem, który będzie miał możliwość wykonania kodu na zdalnej maszynie.
Oprócz tego potrzebny będzie interfejs CLI kontrolera 3Ware. To za jego pomocą uzyskamy dostęp do kontrolera i stanu poszczególnych komponentów systemu RAID. W zależności od systemu Linux potrzebny będzie jeden z poniższych plików:
tw_cli-linux-x86_64-9.4.1.3.tgz
tw_cli-linux-x86_64-9.5.3.tgz
tw_cli-linux-x86-9.3.0.7.tgz
Program tw_cli odpowiada za bezpośredni dostęp do interfejsu kontrolera, program tw_sched jest portem pomiędzy cronem a tw_cli i pozwala na automatyzację niektórych funkcji, np. cykliczne test macieży. Składnia obu programów jest opisana w załączonej dokumentacji.
Ostatnim krokiem jest konfiguracja Nagiosa - komendy, testy itp.
konfiguracja
Teraz trzeba zebrać to w całość i uruchomić. Zatem po kolei:
1. instalacja tw_cli
Kopiujemy i rozpakowujemy archiwum z oprogramowaniem dla kontrolera
# tar -xvf tw_cli-linux-x86-9.3.0.7.tgz
Program ma bardzo bogaty help, opisany również w manach.
2. instalacja i konfiguracja pluginu
Plik z pluginem należy skopiować do katalogu /usr/lib/nagios/plugins i upewnić się że użytkownik nagios może wykonywać skrypt, np.
-rwxr-xr-x 1 root root 6723 06-25 13:29 check_3ware.pl
Plugin jest to pobrania TUTAJ
Oprócz tego, jeśli to konieczne należy zmienić użytkownika, który loguje się przez SSH do maszyny - linia 55
$conf{'path'} = 'ssh root@';
3. konfiguracja Nagiosa
W katalogu /etc/nagios-plugins/config należy utworzyć plik z konfiguracją komend dla Nagiosa:
# 'check_3ware' command definition
define command{
command_name check_3ware_raid
command_line /usr/lib/nagios/plugins/check_3ware.pl -H $HOSTADDRESS$ -C $ARG1$ -U $ARG2
}
define command{
command_name check_3ware_disc
command_line /usr/lib/nagios/plugins/check_3ware.pl -H $HOSTADDRESS$ -C $ARG1$ -D $ARG2$
}
define command{
command_name check_3ware_bbu
command_line /usr/lib/nagios/plugins/check_3ware.pl -H $HOSTADDRESS$ -C $ARG1$ -B $ARG2$
}
Następnie w pliku konfiguracyjnym dodajemy nowe serwisy, należy pamiętać o zmianie parametru hostgroup_name na odpowiedni dla posiadanej konfiguracji.
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description RAID Unit 0
check_command check_3ware_raid!0!0
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description RAID Unit 1
check_command check_3ware_raid!0!1
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description BBU
check_command check_3ware_bbu!0!0
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 0
check_command check_3ware_disc!0!0
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 1
check_command check_3ware_disc!0!1
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 2
check_command check_3ware_disc!0!2
use template-service
}
Na koniec weryfikujemy konfigurację Nagiosa i restartujemy serwis.
# /usr/sbin/nagios3 -v /etc/nagios3/nagios.cfg
# /etc/init.d/nagios3 restart
4. A oto efekt
jak to działa???
Plugin jest napisany w Perlu, wykorzystuje protokół SSH do zdalnego wykonania programu na monitorowanym serwerze. Do logowania się na zdalnej maszynie użyłem kluczy RSA by nie było konieczności podawania hasła - opisane tutaj.
UWAGA: Skrypt używa konta roota dla dostępu do zdalnej maszyny - tak wiem jest to niebezpieczne, ale w posiadanym przeze mnie środowisku jest to nieistotne. Można przystosować skrypt do użycia z dowolnym użytkownikiem, który będzie miał możliwość wykonania kodu na zdalnej maszynie.
Oprócz tego potrzebny będzie interfejs CLI kontrolera 3Ware. To za jego pomocą uzyskamy dostęp do kontrolera i stanu poszczególnych komponentów systemu RAID. W zależności od systemu Linux potrzebny będzie jeden z poniższych plików:
tw_cli-linux-x86_64-9.4.1.3.tgz
tw_cli-linux-x86_64-9.5.3.tgz
tw_cli-linux-x86-9.3.0.7.tgz
Program tw_cli odpowiada za bezpośredni dostęp do interfejsu kontrolera, program tw_sched jest portem pomiędzy cronem a tw_cli i pozwala na automatyzację niektórych funkcji, np. cykliczne test macieży. Składnia obu programów jest opisana w załączonej dokumentacji.
Ostatnim krokiem jest konfiguracja Nagiosa - komendy, testy itp.
konfiguracja
Teraz trzeba zebrać to w całość i uruchomić. Zatem po kolei:
1. instalacja tw_cli
Kopiujemy i rozpakowujemy archiwum z oprogramowaniem dla kontrolera
# tar -xvf tw_cli-linux-x86-9.3.0.7.tgz
Program ma bardzo bogaty help, opisany również w manach.
2. instalacja i konfiguracja pluginu
Plik z pluginem należy skopiować do katalogu /usr/lib/nagios/plugins i upewnić się że użytkownik nagios może wykonywać skrypt, np.
-rwxr-xr-x 1 root root 6723 06-25 13:29 check_3ware.pl
Plugin jest to pobrania TUTAJ
Oprócz tego, jeśli to konieczne należy zmienić użytkownika, który loguje się przez SSH do maszyny - linia 55
$conf{'path'} = 'ssh root@';
3. konfiguracja Nagiosa
W katalogu /etc/nagios-plugins/config należy utworzyć plik z konfiguracją komend dla Nagiosa:
# 'check_3ware' command definition
define command{
command_name check_3ware_raid
command_line /usr/lib/nagios/plugins/check_3ware.pl -H $HOSTADDRESS$ -C $ARG1$ -U $ARG2
}
define command{
command_name check_3ware_disc
command_line /usr/lib/nagios/plugins/check_3ware.pl -H $HOSTADDRESS$ -C $ARG1$ -D $ARG2$
}
define command{
command_name check_3ware_bbu
command_line /usr/lib/nagios/plugins/check_3ware.pl -H $HOSTADDRESS$ -C $ARG1$ -B $ARG2$
}
Następnie w pliku konfiguracyjnym dodajemy nowe serwisy, należy pamiętać o zmianie parametru hostgroup_name na odpowiedni dla posiadanej konfiguracji.
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description RAID Unit 0
check_command check_3ware_raid!0!0
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description RAID Unit 1
check_command check_3ware_raid!0!1
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description BBU
check_command check_3ware_bbu!0!0
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 0
check_command check_3ware_disc!0!0
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 1
check_command check_3ware_disc!0!1
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 2
check_command check_3ware_disc!0!2
use template-service
}
define service {
hostgroup_name xen-servers
service_description Disc 3
check_command check_3ware_disc!0!3
use template-service
}
Na koniec weryfikujemy konfigurację Nagiosa i restartujemy serwis.
# /usr/sbin/nagios3 -v /etc/nagios3/nagios.cfg
# /etc/init.d/nagios3 restart
4. A oto efekt
Alarm modułu bateryjnego
Alarmu dysku fizycznego i macierzy
sobota, 23 czerwca 2012
Linux - SSH bez hasła - klucze RSA
Jeśli Twoja dzienna aktywność wymaga logowania na konta w wielu systemach Linux przez SSH, będziesz szczęśliwy wiedząc (jeśli już nie wiesz :) ), że jest sposób by umożliwić bezpieczny, uwierzytelniony zdalny dostęp, transfer plików, zdalne wykonywanie skryptów bez konieczności pamiętania i wpisywania haseł. SSH umożliwia wykorzystanie mechanizmu kluczy RSA do bezpiecznego logowania się do systemu.
1. generowanie kluczy RSA
Pierwszym krokiem jest wygenerowanie pary kluczy RSA na lokalnym systemie. Klucze użytkownika są przechowywane w katalogu $HOME/.ssh/ Do wygenerowania pary kluczy należy wykonać komendę:
# ssh-keygen -t rsa
Generating public/private rsa key pair.
Enter file in which to save the key (/root/.ssh/id_rsa):
(Jest to bezpieczne, naciśnij enter tutaj jako / root / .ssh jest domyślnym i zalecanym katalogu do przechowywania RSA plik).
Enter passphrase (empty for no passphrase):
Enter same passphrase again:
(Hasło tutaj wpiszesz muszą być wprowadzane za każdym razem użyć klucza RSA, ale na szczęście można ustawić bez hasła, naciskając klawisz Enter. Jednak plusem jest to, że trzeba tylko pamiętać jedno hasło dla wszystkich systemów, które uzyskują dostęp przez uwierzytelnianie kluczem RSA. Można zmienić passhrase później za pomocą "ssh-keygen-p").
Your identification has been saved in /root/.ssh/id_rsa.
Your public key has been saved in /root/.ssh/id_rsa.pub.
Twoje klucze zostały zapisane w odpowiednim katalogu. Upewnijmy się tylko że nikt inny ich nie odczyta.
# chmod 700 .ssh
# chmod 600 .ssh/id_rsa
# chmod 600 .ssh/id_rsa.pub
2. instalowanie klucza publicznego w zdalnym systemie
Teraz należy zainstalować klucz publiczny w systemie zdalnym. W tym celu należy skopiować plik
$HOME/.ssh/id_rsa.pub
Najlepiej zrobić to za pomoca komendy:
# scp .ssh/id_rsa.pub root@<IP_ADDRESS>:~/
Komenda ta skopjuje klucz publiczny do katalogu domowego użytkownika. Następnie logujemy się za pomocą SSH na system zdalny używając tego samego loginu co poprzednio - po raz ostatni podajemy hasło :) Autoryzowane klucze znajdują się w pliku
$HOME/.ssh/authorized_keys
Musimy teraz przenieść nasz klucz publiczny do tego pliku.
# cat id_rsa.pub >> .ssh/authorized_keys
Uwaga na dwa ">>", użycie ich spowoduje dołączenie nowego klucza do pliku. W przypadku użycia tylko jednego znaku ">" plik zostanie nadpisany i stracimy zapisane tam inne klucze!!!
Następnie należy upewnić się, że tylko użytkownim ma dostęp do katalogu i pliku z kluczami
# chmod 700 .ssh
# chmod 600 .ssh/authorized_keys
3. sprawdzenie autoryzacji RSA
Po wszystkim sprawdzamy czy autoryzacja RSA działa. Wylogowujemy się z systemu zdalnego i wpisujemy:
# ssh root@<IP_ADDRESS>
Powinniśmy zobaczyć konsolę zdalnego systemu bez pytania się o hasło. Jeśli została podana passphrasse to ją podajemy jako hasło.
UWAGA:
Logowanie za pomocą kluczy jest tak długo bezpieczne jak długo bezpieczny jest nasz klucz prywatny. Nie udostępniaj go nikomu. Tylko za jego pomocą możliwe będzie zalogowanie się na zdalny system. Jego utrata bądź uszkodzenie spowoduje brak dostępu do systemu.
1. generowanie kluczy RSA
Pierwszym krokiem jest wygenerowanie pary kluczy RSA na lokalnym systemie. Klucze użytkownika są przechowywane w katalogu $HOME/.ssh/ Do wygenerowania pary kluczy należy wykonać komendę:
# ssh-keygen -t rsa
Generating public/private rsa key pair.
Enter file in which to save the key (/root/.ssh/id_rsa):
(Jest to bezpieczne, naciśnij enter tutaj jako / root / .ssh jest domyślnym i zalecanym katalogu do przechowywania RSA plik).
Enter passphrase (empty for no passphrase):
Enter same passphrase again:
(Hasło tutaj wpiszesz muszą być wprowadzane za każdym razem użyć klucza RSA, ale na szczęście można ustawić bez hasła, naciskając klawisz Enter. Jednak plusem jest to, że trzeba tylko pamiętać jedno hasło dla wszystkich systemów, które uzyskują dostęp przez uwierzytelnianie kluczem RSA. Można zmienić passhrase później za pomocą "ssh-keygen-p").
Your identification has been saved in /root/.ssh/id_rsa.
Your public key has been saved in /root/.ssh/id_rsa.pub.
Twoje klucze zostały zapisane w odpowiednim katalogu. Upewnijmy się tylko że nikt inny ich nie odczyta.
# chmod 700 .ssh
# chmod 600 .ssh/id_rsa
# chmod 600 .ssh/id_rsa.pub
2. instalowanie klucza publicznego w zdalnym systemie
Teraz należy zainstalować klucz publiczny w systemie zdalnym. W tym celu należy skopiować plik
$HOME/.ssh/id_rsa.pub
Najlepiej zrobić to za pomoca komendy:
# scp .ssh/id_rsa.pub root@<IP_ADDRESS>:~/
Komenda ta skopjuje klucz publiczny do katalogu domowego użytkownika. Następnie logujemy się za pomocą SSH na system zdalny używając tego samego loginu co poprzednio - po raz ostatni podajemy hasło :) Autoryzowane klucze znajdują się w pliku
$HOME/.ssh/authorized_keys
Musimy teraz przenieść nasz klucz publiczny do tego pliku.
# cat id_rsa.pub >> .ssh/authorized_keys
Uwaga na dwa ">>", użycie ich spowoduje dołączenie nowego klucza do pliku. W przypadku użycia tylko jednego znaku ">" plik zostanie nadpisany i stracimy zapisane tam inne klucze!!!
Następnie należy upewnić się, że tylko użytkownim ma dostęp do katalogu i pliku z kluczami
# chmod 700 .ssh
# chmod 600 .ssh/authorized_keys
3. sprawdzenie autoryzacji RSA
Po wszystkim sprawdzamy czy autoryzacja RSA działa. Wylogowujemy się z systemu zdalnego i wpisujemy:
# ssh root@<IP_ADDRESS>
Powinniśmy zobaczyć konsolę zdalnego systemu bez pytania się o hasło. Jeśli została podana passphrasse to ją podajemy jako hasło.
UWAGA:
Logowanie za pomocą kluczy jest tak długo bezpieczne jak długo bezpieczny jest nasz klucz prywatny. Nie udostępniaj go nikomu. Tylko za jego pomocą możliwe będzie zalogowanie się na zdalny system. Jego utrata bądź uszkodzenie spowoduje brak dostępu do systemu.
wtorek, 19 czerwca 2012
XenServer - interfejsy VLAN
Kilka dni temu robiłem małą instalację XenServera na lekko zmodyfikowanym serwerze HP Proliant DL120 G7. Normalnie nie nadaje się on do wirtualizacji, gdyż zastosowany przez HP kontroler macierzy RAID nie jest obsługiwany przez XenServer. Serwer jest standardowo wyposażony w dwa interfejsy ethernet, z czego interfejs pierwszy jest współdzielony z konsolą iLo3. Ponieważ potrzebowałem rozdzielić ruch zarządzający od ruchu produkcyjnego do pracy musiałem zaprząc protokół 802.1q czyli uruchomić obsługę VLANów. Założenie było następujące:
port Ethernet 1
- VLAN10 dla konsoli iLo3 - tworzony z poziomu konsoli, nie będzie opisywane,
- VLAN12 dla zarządzania XenServerem
port Ethernet 2
- VLAN25 dla maszyny wirtualnej 1
- VLAN26 dla maszyny wirtualnej 2
W czasie instalacji serwera nie przypisujemy żadnego adresu IP do interfejsów sieciowych, jeśli to zrobimy, trzeba będzie "odkręcać" bo adresy są podczas instalacji przypisywane do VLAN1 i ramki nie są tagowane. Po instalacji uruchamiamy command-line i wykonujemy:
1. tworzenie nowych interfejsów
port Ethernet 1
- VLAN10 dla konsoli iLo3 - tworzony z poziomu konsoli, nie będzie opisywane,
- VLAN12 dla zarządzania XenServerem
port Ethernet 2
- VLAN25 dla maszyny wirtualnej 1
- VLAN26 dla maszyny wirtualnej 2
W czasie instalacji serwera nie przypisujemy żadnego adresu IP do interfejsów sieciowych, jeśli to zrobimy, trzeba będzie "odkręcać" bo adresy są podczas instalacji przypisywane do VLAN1 i ramki nie są tagowane. Po instalacji uruchamiamy command-line i wykonujemy:
1. tworzenie nowych interfejsów
# xe network-create name-label=<NAME_OF_NEW_INTERFACE>
np.
np.
# xe network-create name-label=xenbr0.12
Tworzymy tyle interfejsów, ile jest potrzebne. Ja zrobiłem 3: xenbr0.12, xenbr1.25, xenbr1.26
2. wyświetlenie zainstalowanych kart sieciowych (PIF) oraz interfejsów sieciowych
# xe pif-list
uuid ( RO) : 3f1ac1b6-800b-a7e3-1f3b-c142974199cb
device ( RO): eth1
currently-attached ( RO): true
VLAN ( RO): -1
network-uuid ( RO): 18c82b20-d97b-2c88-fe25-07039342a1d9
uuid ( RO) : e5c0dee5-ec02-0aef-ac0c-4d5d1c88e948
device ( RO): eth0
currently-attached ( RO): true
VLAN ( RO): -1
network-uuid ( RO): be31f919-9c54-c21e-43ec-df4b23bf02f6
# xe network-list
uuid ( RO) : 70d0220b-0454-ec68-d232-12ea90e60fad
name-label ( RW): xenbr1.26
name-description ( RW): web server
bridge ( RO): xapi2
uuid ( RO) : 99a560ba-599a-f617-aa3e-1563fffa2b73
name-label ( RW): xenbr1.25
name-description ( RW): mail server
bridge ( RO): xapi0
uuid ( RO) : ed3346b4-a650-013c-afb2-a617234468cd
name-label ( RW): xenbr0.19
name-description ( RW): management
bridge ( RO): xapi1
3. utworzenie interfejsów sieciowych 802.1q
# xe vlan-create network_uuid=<UUID_OF_INTERFACE> pif_list=<UUID_OF_PIF> vlan=<VLAN_NUMBER>
np.
I tak dla każdego z interfejsów. Teraz pozostaje już nadać adres IP, można zrobić to z xsconsole, pojawią się tam nowe interfejsy. A do pełni szczęścia :) pozostaje skonfigurować switch LAN.
niedziela, 10 czerwca 2012
Cacti - wykresy stanu portów w switchach
Cacti jest przepotężnym narzędziem do zbierania i graficznej prezentacji najprzeróżniejszych parametrów sieci. W podstawowej instalacji są to wykresy obciążenia procesora, interfejsów sieciowych, zajętości pamięci itp. Cacti może być rozbudowane o wiele przeróżnych wykresów jak monitorowanie środowiska, zasilania, stanu serwerów (HTTP, DNS) i wiele innych.
Niedawno spotkałem się z potrzebą monitorowania zajętości portów na switcha. Najprostszym sposobem było zaprzęgnięcie działającego już w sieci Cacti do dodatkowej pracy. W tym celu znalazłem na forum Cacti skrypt, który w zamierzeniu autora miał odczytywać potrzebne parametry - ilość wszystkich portów ethernet i portów, które działają w danym momencie. Przerobiłem go do swoich celów i dodałem nową funkcjonalność - odczyt portów w stanie Admin Up. Dodatkowo przystosowałem skrypt do działania z innymi switchami, nie tylko Cisco, ale również HP Procurve i 3COM.
Cisco - większość switchy, sprawdzone na C3560, C2960, C3750 i C6505
HP - Procurve 2510G, 2524 (będzie działać ze wszystkimi switchami które numerują interfejsy cyframi), 1810G-8 i 4000M (modularny)3COM - SuperStack II 3300, SuperStack III 4400 i 4500, Baseline 2226 Plus
Następnie, po zalogowaniu się do Cacti z prawami administratora musimy skonfigurować kilka zależnych od siebie elementów:
1. Data Input Methods
Input Fields - przy ich pomocy przekazujemy parametry do skryptu
Output Fields - przy ich pomocy odbieramy ze skryptu dane, ich nazwy muszą być identyczne z tymi które są w skrypcie
Jeżeli chcemy, by parametry do skrypty były przekazywane automatycznie na podstawie informacji zdefiniowanych w karcie urządzenia (Device), takich jak. IP adres, SNMP community, czy SNMP version, należy przy definiowaniu Input Field w polu Special Type Code wpisać jedno z podanych słów kluczowych, np. hostname dla adresu IP lub nazwy kanonicznej urządzenia.
2. Data Templates
W Data Templates definiujemy w jaki sposób RRDTools ma obsługiwać napływające ze skryptu dane. Ważne jest zdefiniowanie odpowiedniej ilości pól w szablonie, należy pamiętać o zapisywaniu szablonu po każdorazowym utworzeniu i edycji nowego pola.
3. Graph Templates
Tu definiujemy jak ma wyglądać wykres.
4. Device i Create Graph
Na koniec na karcie urządzenia dodajemy z listy rozwijanej nowy szablon i po wybraniu linka Create Graph For This Host dodajemy nowy wykres.
5. A tak wygląda efekt końcowy
Pole niebieskie to całkowita ilość interfejsów. Pole zielone to interfejsy w stanie Admin UP a czerwona linia to aktualnie aktywne interfejsy - w stanie Oper Up.
generowane za pomocą Cacti 0.8.8a
Subskrybuj:
Posty (Atom)




